Hoe gaat het nu met docent Karin?

De cursisten van docent Karin kregen eind juli, net voor de zomervakantie, hun certificaat. Een certificaat uitreiking die door corona anders dan anders was. Hoe gaat het nu met Karin?

Tot de zomer heb ik lesgegeven aan een niveaugroep (van A0 naar A2). Sinds het najaar ben ik betrokken bij het afnemen van de spreektoetsen. Toen in maart de lockdown begon, gaf ik twee keer per week les en we hadden een verbouwing thuis. En sindsdien staat alles heel abrupt min of meer stil. Na twee weken afwachten ben ik online gaan lesgeven.  

Ik ga graag de duinen in, wandel veel. Ik kom de tijd wel door, maar mis het ‘echte’ leven enorm. 

Pre-corona had ik een leuke, volle, enthousiaste groep cursisten.  

Voor de meesten was de overstap naar online les een te grote. Mensen met kinderen bijvoorbeeld konden moeilijk tijd vrijmaken om de les te volgen. Met een paar doorzetters heb ik doorgewerkt. In juli zijn zij getoetst. Een van de afhakers heeft op eigen kracht doorgeleerd en is ook getoetst. Deze mensen waren zó gemotiveerd dat ze goed vooruit bleven gaan. Ik was onder de indruk van hun enthousiasme en doorzettingsvermogen, en dat hielp mij ook om door te gaan. Want hoewel online les zeker zijn meerwaarde heeft, blijven de fysieke lessen voor mij toch de kern, zowel van het effect van als het plezier in de les. 

In moeilijke tijden word je je bewust van waar het werkelijk om gaat in het leven. En voor mij zijn dat mijn vrienden en familie, en mijn werk bij Taal aan Zee. Juist omdat we afstand moeten houden, weten we weer hoe belangrijk samen is. Samen zijn, samen doen, er voor elkaar zijn. 

Ik wens iedereen een warm en liefdevol jaar.