Van Wereldvenster (met OBV) naar Taal aan Zee.

Voor de laatste keer door Ingrid Sijlbing, secretaris van het bestuur, december 2019

Eind 2008 zat mijn werkzame leven erop en ging ik met pensioen. En al voordat ik bij de Gemeente de dozen met mijn persoonlijke spullen had ingepakt, werd ik al gevraagd om zitting te nemen in het bestuur van Stichting Wereldvenster. Eerlijk gezegd hoefde ik daar niet lang over na te denken. In mijn werk bij de gemeente had ik meegewerkt aan beleid voor asielzoekers en vluchtelingen. En om mij nu als vrijwilliger samen met andere vrijwilligers in te kunnen zetten voor een stichting met als doel de Nederlandse taal aan vluchtelingen en asielzoekers te leren … mooier kan je haast niet bedenken.

Soep rond lunchtijd

Met een geheel nieuw bestuur zetten wij ons aan het besturen. Een prettig bestuur en twee deskundige coördinatoren, Bernadette van Beurden en Eric van Veldhoven, die met hart en ziel ervoor zorgden dat zowel vrijwilligers als cursisten zich thuis voelden in het Wereldvenster pand aan het Zieken. Als ik overdag wel eens op het Zieken moest zijn zorgde ik ervoor dat ik daar rond lunchtijd moest zijn want dan was er soep! Een van de vrijwilligers die de kantine beheerde zorgde daarvoor. En anders was er altijd koffie of thee. En niet te vergeten altijd een geanimeerde sfeer. In de zomer kregen tijdens een feestelijke bijeenkomst de cursisten hun toetsresultaten en de bijbehorende certificaten uitgereikt. En aan het eind van het jaar een feestelijke bijeenkomst met lekkers en soms livemuziek. Dynamiek was er genoeg. Het idee om Wereldvenster om te vormen tot een centrum voor vluchtelingen en asielzoekers is uitgebreid onderzocht maar bleek uiteindelijk (jammer genoeg) niet haalbaar.

Bloeiende organisatie

Veel waardering was er van de gemeente voor het werk dat Wereldvenster verzette. Dat kwam tot uiting in bijna jaarlijks extra subsidie of extra taken. Maar toch, de politiek wilde het anders. Fusie werd het toverwoord. De fusiepartners, Wereldvenster en OBV, waren niet echt enthousiast over het fusie-idee. Maar het lukte toch. Op 1 januari 2014 was er dan Taal aan Zee. Zou het lukken, één maken van twee organisaties met hun eigen werkwijze en cultuur? Om de kans van slagen zo groot mogelijk te maken werd er een voorzitter van buiten aangetrokken en bestond het bestuur uit 6 bestuursleden waarvan 3 uit Wereldvenster en 3 uit OBV. De directeur kreeg het vertrouwen van het bestuur en Taal aan Zee kon van start. Ik denk niet dat ik te veel zeg als ik constateer dat er, dank zij de inzet van een goed professioneel team en alle enthousiaste vrijwilligers, er nu na vijf jaar een bloeiende organisatie staat!

Veel dingen in de nieuwe organisatie herken ik. De zomerfeesten, de vrijwilligers feesten, de dynamiek. Maar ook mooie nieuwe dingen zoals de stadsspelden, beleidsdagen, het gebruik van social media en de nieuwsbrieven.

Natuurlijk er zijn ook nog zorgpunten. De financiën op lange termijn, de huisvesting op heel korte termijn. Taal aan Zee heeft een goede naam en krijgt veel waardering voor het werk dat ze doet. Niet voor niets werden wij dit jaar vrijwilligersorganisatie van het jaar. Dat maakt dat ik erin vertrouw dat de zorgpunten zullen worden opgelost. Een capabel bestuur en professionele staf moet deze klus kunnen klaren.

Ik neem afscheid met een goed gevoel. Het was zinvol mij in te zetten voor onze doelgroep en het was fijn werken met bestuur en professionals. Het gaat jullie allen goed!

Ingrid Sijlbing