Winternieuws van coördinator Inge van der Schoot

Kort voor de eerste lockdown was ik al begonnen om mijn hangmappen op te schonen om geen overtollig papier mee te nemen naar de Wegastraat. In de laatste week van maart gingen we immers verhuizen. Toen van de ene op de andere dag lessen, overleggen, afspraken etc. geannuleerd werden was er ruimschoots tijd voor het inpakken. Die tijd bleken we hard nodig te hebben; ook Taal aan Zee heeft veel “troep”.

Wat was het fijn om de Wegastraat in te richten zonder tijdsdruk! Wat voelde het vreemd om te werken op een ruimere locatie maar zonder cursisten en hooguit de helft van de collega’s! Dit had wel als voordeel dat werken op kantoor veilig voelde en ik zo afwisselend thuis en op kantoor verbleef.

Dat het tweede kwartaal qua werk wat rustiger was kwam mij goed uit. Het was zo geen probleem om verlof op te nemen om thuis klussen op te pakken en om mijn zoons te assisteren die in resp. april en juni gezinsuitbreiding kregen; in korte tijd had ik niet 1 maar 4 kleinkinderen. Wat een geluk dat ik niet behoor tot een risicogroep en dat mijn kinderen graag wilden dat ik bij hen thuis kwam om te helpen.

Ik heb respect voor de vrijwilligers die in de afgelopen 9 maanden doorgegaan zijn met lesgeven. En ook voor hen die geen les willen of wilden geven. Je gezondheid gaat boven alles; en online lesgeven of gesprekken leiden is toch wel anders dan fysiek. Ik ben verheugd dat ik sinds de zomer kennismakingsgesprekken met nieuwe vrijwilligers heb gehad; zij gaan nu geleidelijk aan de slag. Ik hoop dat in groepjes bij elkaar komen snel weer mogelijk wordt zodat we ook in de bibliotheken en op scholen onze anderstalige medeburgers kunnen ondersteunen bij het leren van het Nederlands.